Login: Wachtwoord:
Multimethodisch of Eclectisch-Integratief?

Door Cornelis Numan 15 november 2007

Multimethodisch of Eclectisch-Integratief?

Wil de laatste maatschappelijk werker het licht uit doen?

Het is schrijnend dat het beroep van maatschappelijk werker anno 2007 nog steeds een onduidelijke positie heeft binnen zorg en welzijn. Nog even en ons beroep is verdampt en opgegaan in de stoet van onderzoekers, indicatiemedewerkers, mentoren, vroeghelpers, begeleiders, gezinsvoogden, reclasseringswerkers, gezinswerkers en voegt  u zelf de nodige benamingen maar toe. De profielen die tot nu zijn gepubliceerd hebben kennelijk niet geleid tot een herkenbare professionele praktijk getuige de uittocht van de maatschappelijk werkers in de GGZ en de upgrading van het bedrijfsmaatschappelijk werk tot een soort veredelde personeelswerker met een posthbo-opleiding. Alleen het medisch maatschappelijk werk lijkt nog moedig stand te houden te midden van de teloorgang van een eens zo bevlogen beroepsgroep. Zij zitten dan ook heel dicht bij het model wat door de hardliners binnen het beroep wordt verfoeid, het medisch model. En eerlijk is eerlijk ook binnen het AMW bestaan nog positieve uitzonderingen. Maar het lijken meer en meer achterhoedegevechten te worden. Het woord valt niet direct, maar in de wandelgangen en bij beleidsmakers onder elkaar worden maatschappelijk werkers nauwelijks meer serieus genomen en als ondeskundige rommelaars weggezet. Goed voor een babbeltje met de patiënt of bewoner dan wel het regelen van voorzieningen (lees:  het invullen van formulieren).

Binnen jeugdzorg en daarvoor al bij de Raden voor de Kinderbescherming zijn op grote schaal gedragsdeskundigen ingevlogen om het openlijk beleden wantrouwen in de deskundigheid van de maatschappelijk werkers kracht bij te zetten. Aanvankelijk om  de besluitvorming een steviger en deskundiger aanzien te geven als adviseur van de teamleider. Inmiddels in de praktijk functionerend als de "baas" (controleur) van de maatschappelijk werker. Het aantreden van deze gedragsdeskundigen heeft tot nu toe op geen enkele wijze de kwaliteit van het werk van de Jeugdbescherming merkbaar verhoogd. (dat kan ik natuurlijk iet hard maken, maar laat Justitie dan maar het tegendeel aantonen)

Maatschappelijk werkers hebben geen weerwoord en laten zich van de ene hoek van ring naar de andere hoek slaan. En ze hebben geen idee waar de klappen vandaan komen of hoe ze op te vangen en te pareren. Het antwoord, lijkt me: een eenvoudiger en eenduidiger profiel met een herkenbaar theoretisch concept. (met het normatieve concept zit het wel goed)

Eclectisch-Integratief

Toen in 1997 Ad Snellen zijn boek Eclectisch-Integratief Werken introduceerde ging er een wereld voor mij open. Eindelijk iemand die in staat bleek "de methoden voorbij" te beschrijven. Hij kwam met een helder analyse-instrument en een indrukwekkend palet van theoretische concepten en bijbehorende methoden. Daarbij had en heeft hij ook aandacht voor de normativiteit van het beroep. Het alom gebezigde "ik werk eclectisch" kreeg plotseling een degelijk fundament , hoewel de meeste werkers hierover nauwelijks iets konden zeggen. Binnen de opleidingen bleek het boek voor studenten een moeilijk te nemen hindernis en populair werd het boek niet.

Multimethodisch

In 2004 lanceerde Herman de Mönnink  zijn MultiMethodisch Model. Met de treffende titel, de Gereedschapskist van de maatschappelijk werker. In een poging het instrumentele "smoel" van de maatschappelijk werker nog te redden.  Dit boek biedt  voor de eerste fase van de opleiding een stevig technisch/instrumenteel  fundament (zie ook de Kritisch Reflectieve Praktijk van Snellen)  Studenten moeten eerst leren wat zij kunnen doen en  dan pas kunnen ze er kritisch op reflecteren. Dan komt ook de normatieve kant van ons beroep nadrukkelijk aan bod en introduceren we ook het boek van Ad Snellen.

Het is jammer dat beide auteurs zich hebben laten verleiden tot het elkaar uitsluiten. Snellen vindt het zelfs nodig om in zijn laatste druk het model van de Mönnink stevig af te branden. Ik pleit voor een hechte combinatie van beide boeken. Voor opleiders is dit een uitdaging. Alleen op die manier kunnen toekomstige maatschappelijk werkers nog een heldere positionering en profilering ontwikkelingen.  Als dit niet gebeurt dan mag over vijf jaar de laatste maatschappelijk werker het licht uit doen.

Literatuur:

Mönnink, H.J. de (2005), De gereedschapskist van de maatschappelijk werker. Handboek multimethodisch maatschappelijk werk. ISBN 90-352-2811-1

Ad Snellen, (2007) Basismodel voor methodisch hulpverlenen in het maatschappelijk werk
Een eclectisch-integratieve aanpak ISBN 978 90 469 0035 2 derde druk

Cornelis Numan









Log boven in om te reageren. Je kunt hier een login aanmaken



© 2006 - 2018 Sociaal Digitaal. Alle rechten voorbehouden.