Ouderschapskennis 2007-3

Ouderschapskennis 2007-3

2007

Omschrijving

Angst bij vaders, angst bij kinderen

Angst bij vaders, angst bij kinderen

De rol van vaders ten aanzien van angst en andere stoornissen bij kinderen en adolescenten is in onderzoek verwaarloosd. Vaders hebben een andere inbreng in de opvoeding dan moeders. Die andere inbreng heeft ook zijn invloed op de wijze waarop psychopathologie bij kinderen ontstaat. Hieruit volgt dat vaders bij de behandeling van hun kind meer betrokken moeten worden dan nu het geval is, en vanuit een visie op hun specifieke inbreng worden ingeschakeld. 
Dit artikel is een samenvatting van het manuscript Fathers’ Role in the Aetiology, Prevention and Treatment of Child Anxiety: A review and New Model, Susan Bögels, Vicky Phares (52 blz). Omwille van de leesbaarheid zijn de verwijzingen naar de diverse onderzoeken niet in de tekst opgenomen. Lezers die graag kennis willen nemen van de bronnen en diverse onderzoeken verwijzen we naar Clinical Psychology Review (2007).
Meer info
3,90
Het ‘Twee-Culturen Gezinsconsult’ - een draaiboek in wording?

Het ‘Twee-Culturen Gezinsconsult’ - een draaiboek in wording?

Sinds 1990 woon ik twee maanden per jaar in mijn vakantiehuis in Turkije, en ondanks mijn nog steeds niet vloeiend Turks heb ik me als allochtoon een plekje weten te veroveren binnen de dorpsgemeenschap. Mijn interculturele fascinatie neemt per keer toe, en doordat ik spelenderwijs van alles opsteek over de Turkse samenleving, besef ik steeds pijnlijker dat ik, al snap ik de woorden, te kort schiet in het aanvoelen van emoties. Ik begrijp ze vaak niet. Hetzelfde niet-aanvoelen en niet-begrijpen van gezinsproblemen keert steeds terug in mijn werk hier met gezinnen uit andere culturen. Als maatschappelijk werker/gezinstherapeut heb ik altijd met ouders en kinderen gewerkt. Bijna veertig jaar lang en in Amsterdam. Eerst was dat in een tehuis voor ongehuwde moeders; daarna in de klinische psychiatrie; nu bij de Jeugd-GGZ in Nieuw West. Daar zie ik vooral zogenaamde KOPP–gezinnen: ouders die door eigen psychische problemen alle zeilen bij moeten zetten om een ‘goed genoeg’ opvoeding waar te maken. En natuurlijk zijn daar ouders bij uit andere culturen: steevast eenderde Marokkaans, eenderde Nederlands en eenderde gemengd met vooral Turks, maar ook Surinaams, Afghaans, Irakees, Chinees – noem maar op.
Al deze ervaringen hebben me geleerd hoe nodig het is om samen met een ‘cultuurvertaler’ met deze ouders te praten. Bij toeval heb ik geleerd hoe het ‘werkt’, en daarover gaat dit artikel.

Meer info
3,90
Project OKé: preventieve bemoeizorg met jonge ouders in niet-OKé omstandigheden

Project OKé: preventieve bemoeizorg met jonge ouders in niet-OKé omstandigheden

In 2006 promoveerde Merian Bouwmeester aan de Universiteit Leiden op een onderzoek naar de effecten van het project Ouder- en Kindzorg extra. Een OKé-interventie behelst zes huisbezoeken door een speciaal getrainde wijkverpleegkundige van het consultatiebureau gedurende de eerste 18 maanden na de geboorte. Op grond van de resultaten van dit onderzoek mag het een ‘bewezen-effectieve interventie’ heten. Onderzoek naar de effecten op de langere termijn loopt nog. Inmiddels is deze interventie echter, onder de benaming ‘Stevig Ouderschap’, een vast (en gratis) onderdeel geworden van de Jeugd Gezondheids Zorg. Elke ouder met een pasgeboren kind die zich zorgen maakt, of over wie anderen zich zorgen maken, komt in aanmerking.
Het programma is inherent oudervriendelijk. Het focust op ouders en de inhoud van de gesprekken ontwikkelt zich op geleide van hun ervaring. Het wil toegankelijk zijn vooral voor die ouders voor wie een kind grootbrengen misschien te veel gevraagd is.
Meer info
3,90
Vaders voor het stereo-effect. Reflectie op onze eigen praktijk

Vaders voor het stereo-effect. Reflectie op onze eigen praktijk

In dit artikel laten de themaredacteuren aan de hand van hun eigen caseload zien hoe zij met vaders omgaan in hun praktijk voor kinder- en jeugdpsychologie/psychotherapie. De conclusie is dat het beter kan. Er zijn niet altijd plausibele redenen aan te wijzen waarom vaders niet komen. En misschien gaan hulpverleners wel te snel met hun afwezigheid akkoord.
Meer info
3,90
Veilig thuis? Persoonlijke invloeden in de besluitvorming over onveilige opvoedingssituaties

Veilig thuis? Persoonlijke invloeden in de besluitvorming over onveilige opvoedingssituaties

Veiligheid van kinderen is een ‘hot topic’ in de jeugdzorg en jeugdbescherming. Werkers in deze sectoren hebben dagelijks te maken met kinderen voor wie een veilige thuissituatie niet vanzelfsprekend is. Bij het nemen van beslissingen is de veiligheid van het kind een belangrijk uitgangspunt. Veiligheid is immers een basisvoorwaarde voor een gezonde ontwikkeling en het ontbreken van veiligheid is daarom een legitimatie voor ingrijpen in gezinnen.

Beslissen over mogelijk onveilige opvoedingssituaties is echter niet gemakkelijk. Vaak moeten werkers oordelen en beslissen op grond van summiere, gekleurde en soms tegenstrijdige informatie, onder tijdsdruk en met cliënten die niet om inmenging in hun gezinsleven hebben gevraagd. Ook de keuzemogelijkheden zijn zelden ideaal.

Deze bijdrage gaat over persoonlijke invloeden in het beslissen over mogelijk onveilige opvoedingssituaties. We beginnen met enkele algemene criteria voor het beoordelen van veiligheid. Vervolgens bespreken we welke subjectieve invloeden meespelen bij de beoordeling van wat er aan de hand is en het beslissen over ingrijpen. Tenslotte gaan we in op de vraag hoe we deze persoonlijke factoren hanteerbaar kunnen maken.
Meer info
3,90