OnzeJeugd.NU 2022 5

Een kwestie van geluk noemt Tim ’S Jongers het zelf, zijn weg uit extreme armoede. Nu werkt hij voor de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving (RVS) en adviseert hij over onder andere bestaansonzekerheid. Over zijn verleden is hij duidelijk: “Liever toen meer gelijke kansen dan nu trots mogen zijn.”

De belichaming van bestaansonzekerheid én van kansen, dat is Awraham Soetendorp. Bestaansonzeker als Joodse baby in de Tweede Wereldoorlog, kansrijk als religieus leider en mens. Op 79-jarige leeftijd werkt hij nog altijd aan een rechtvaardige en gelijkwaardige wereld. “Mensen komen niet in beweging door angst, maar door liefde.”

Gezond eten verdient een prominente plek in het dichten van de kloof tussen arm en rijk en gezond en ongezond. De afgelopen decennia zag hoogleraar Jaap Seidell gezond eten in het gedrang komen, vooral bij bestaansonzekere gezinnen. “Terwijl je voeding op allerlei manieren kan inzetten voor een betere samenleving.”

Ze staat onvoorwaardelijk voor de rechten van het kind, Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer. Aan het begin van haar tweede termijn is ze dan ook blij dat haar pleidooi voor integrale aanpak van armoede en kansenongelijkheid gehoor vindt in Den Haag. “Het duurt even voordat dat echt landt in de praktijk, maar het lijntje laten we niet meer los.”

Kansenongelijkheid begint in Nederland al heel vroeg. En wie eenmaal in een hokje zit, komt daar niet makkelijk meer uit. Marjolein Moorman weigert zich bij die maatschappelijke status quo neer te leggen. Want ongelijkheid is oplosbaar, zegt ze vurig. Door wie? “Door de politiek natuurlijk! Waar los je het anders op?”

Er schuilt een grote belofte in gratis goede kinderopvang voor elk kind, denkt Loes Ypma. Volgens het voormalig Tweede Kamerlid en de huidige branchevoorzitter vergroot het toegangsrecht op opvang de kansen en bestaanszekerheid van kinderen en hun ouders. “Een veilige, stimulerende omgeving bereidt kinderen voor op de wereld van morgen en voorkomt dat ze gescheiden opgroeien.”

Twee keer zo veel kans op een ADHD-classificatie en de grootste voorspeller van psychische problemen. Leven in armoede en achterstand gaat veel verder dan weinig geld hebben voor eten of niet mee kunnen op een schoolreisje. Waarom doen we er dan niet alles aan om mensen uit armoede te halen? Over die vraag windt hoogleraar Laura Batstra zich enorm op.

Vrijwel iedereen kent Harry Volker. In de vormende jaren kreeg iedereen wel iets mee van zijn leven. Hij is de eerste goed beschreven schooluitvaller sinds de invoering van de leerplicht. Zijn verhaal speelt zich af in het begin van de 20ste eeuw. Het verhaal leest als de film die ervan gemaakt is.