“Dé pedagogische basis, alsof het er maar één is? Nee, die bestaat niet”, zegt Bert Wienen onomwonden. De winnaar van het Onderwijsboek van het jaar schreef een nieuw boek over dit onderwerp: “Er zijn heel veel pedagogische basissen. En ik ben hoopvol dat die sterker worden, want we worden in elkaars armen gedreven door wat er op ons afkomt.”
Kinderen zitten te veel binnen en achter beeldschermen. En dit leidt tot slechtziendheid, een slechtere conditie, overgewicht en achteruitgang in de motoriek en de mentale gezondheid. Buitenspelen is een eenvoudige oplossing.
“Als je rust zoekt, doe dan minder. Of (preciezer) doe wat essentieel is. Wat een dubbele voldoening geeft: minder doen, maar beter.” – Marcus Aurelius
Druk. Hoe vaak is dat tegenwoordig het antwoord op de vraag: “Hoe is het met je?”. In het onderwijs is het druk. In de hulpverlening is het druk. Tijd voor reflectie, tijd om rustig te luisteren naar de ander – het is er niet. We zijn druk, we hebben haast en ervaren stress. Dat heeft gevolgen. Gevolgen voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid, de kwaliteit van ons werk en onze relaties.
“We meten wat we waarderen. Maar waarderen we wel wat echt telt?” Deze vraag stelt Ger Graus in zijn boek Through a Different Lens. We bespraken de verschillende lagen die er in het boek zitten, de kracht van storytelling in het onderwijs en de noodzaak om kinderen ervaringen te bieden die hen helpen ontwikkelen. Zijn boek levert belangrijke lessen in het werken met kinderen én gezinnen en biedt een perspectief dat verder reikt dan de waan van de dag.
Kinderen hebben veel rechten, maar aan de uitwerking hiervan zitten wél wat haken en ogen. In dit stuk wordt er ingegaan op de plichten van de overheid in het realiseren van de rechten vastgelegd in het Verdrag Inzake de Rechten van het Kind (IVRK) en hoe het precies zit met de praktische uitwerking hiervan voor een kind.
De zomervakantie komt er weer aan! Tijd om lekker vakantie te nemen! Maar mag je als ouder je kind ook meenemen op vakantie buiten deze periodes? Hoe zit dat precies?
Het voetbalteam onder 12 gedroeg zich als de maatschappij. Er waren kleine conflicten, polarisaties en een grote stilzwijgende massa. Zo nu en dan kwam de roep van de elftalleider om een polarisant te verwijderen. Dat was nooit een roep om promotie van de speler overigens. Een lager elftal was steeds de gewenste bestemming. De oplossing was simpel: vertragen en verdragen.
Buiten spelen wordt volop gepromoot: het is gezond en je kunt er je energie in kwijt.