Het ValleiLab als infrastructuur voor kennisontwikkeling die doorwerkt in de zorgpraktijk

Omschrijving

Zorgvragen nemen toe in aantal en complexiteit, terwijl de arbeidsmarkt onder druk staat. Tegelijkertijd verandert technologie het werk van zorgprofessionals ingrijpend: ze moeten digitaal vaardig zijn, nieuwe technologie kritisch kunnen inzetten en blijven handelen vanuit professionele en ethische afwegingen. Deze uitdagingen raken direct aan de manier waarop zorgprofessionals worden opgeleid en ondersteund.

In gesprekken tussen Christelijke Hogeschool Ede (CHE) en zorgorganisaties Ziekenhuis Gelderse Vallei (ZGV) en Opella bleek dat traditionele vormen van kennisontwikkeling onvoldoende aansluiten bij de huidige dynamiek in de zorgsector. Losse onderzoeksprojecten, pilots of implementatietrajecten leveren waardevolle inzichten op, maar blijven vaak contextgebonden en vinden moeilijk hun weg naar structurele verandering in onderwijs en praktijk. Living labs worden steeds vaker gezien als een manier van samenwerken om deze kloof te overbruggen.
Zij vormen een infrastructuur waarin leren, onderzoeken en toepassen samenkomen rond concrete praktijkvragen en waarin kennisontwikkeling direct en zichtbaar doorwerkt in de praktijk. De ontwikkeling van het ValleiLab in Ede laat zien dat living labs draaien om een aantal samenhangende leidende principes. In dit artikel lichten we deze leidende principes toe en laten we zien hoe een living lab – zoals het ValleiLab – een infrastructuur biedt voor kennisontwikkeling in de praktijk. Daarmee beogen we anderen die een living lab willen opzetten inzicht te geven in deze onderliggende principes en werkwijzen.

Een living lab als manier van werken 
De living lab-werkwijze kenmerkt zich door cocreatie met de praktijk. De aanleiding voor het ValleiLab lag dan ook in de wens die binnen de regionale Werkplaats Sociaal Domein Gelderse Vallei vanuit het werkveld op tafel werd gelegd: help ons om de digitale kloof in zorg en welzijn te overbruggen, en om de verbinding tussen zorg en welzijn te versterken. De oplossingen voor dit complexe vraagstuk waren niet van tevoren bedacht, maar zijn ontstaan door interactie tussen betrokkenen met verschillende perspectieven, rollen en expertise