Hoop helpt

Omschrijving

Op een dag had ik trek in een vette bek. In de plaats waar ik was, zat een snackbar die zichzelf ‘Kwalitaria’ noemt. Ik liep de zaak binnen en struikelde bijna over een banner die mij verzekerde dat elke snack hier ‘natuurlijk de lekkerste’ is. Bovendien gaat het hier, schreeuwen de menulijsten je toe, om een duurzame snackbar. Dus: koop fastfood en red het regenwoud.

Inmiddels overtuigd dat deze plaats niet minder dan de snackhemel op aarde moest zijn, bestelde ik een frikandel speciaal. En hij was heerlijk. Maar waarom vond ik de frikandel hier lekkerder dan die van de snackbar om de hoek?
In de literatuur over jeugdhulp of psychotherapie worden ‘hoop en verwachting’ beschreven als werkzame factoren (Constantino et al., 2023)1. Het basisidee: als je hoopvol bent over de uitkomst van de hulp die je inschakelt, neemt de kans toe dat de hulp daadwerkelijk succesvol zal blijken. Of in de frikandel-metafoor: omdat je verwacht een frikandel te eten van hoge kwaliteit – tenslotte zullen ze er heus niet over liegen – smaakt het daadwerkelijk beter. Hoop doet smaken, zoiets.
Wat is hoop eigenlijk? Er zijn mensen die hoop opvatten als uitgestelde teleurstelling. Hoe vaak zeggen we tegen iemand die in de penarie zit ‘het komt wel goed’ simpelweg om maar iets opbeurends te zeggen. Terwijl we weten dat het soms helemaal niet goed komt. Sterker nog, met ons allemaal loopt het op een dag slecht af. Dus als het al goedkomt, is het per definitie tijdelijk.