Je fietst naar school. Langs flats, rijtjeshuizen, straten zonder voortuin. Verderop worden de tuinen groter. Huizen krijgen meer ruimte om zich heen. Er komen meer bomen. Je fietst door de ene wijk na de andere, tot je bij de schoolcampus bent.
In een kleine stad bekeken we zulke fietsroutes. De jongeren uit de wijk met weinig groen en voorzieningen fietsten het verst. Jongeren uit de groenere wijken met de grotere huizen hadden de kortste route. Door de wijk met de flats hoefden zij niet. Ook voor het centrum of de bibliotheek lag die wijk niet op hun route. De één fietste dagelijks door de leefwereld van de ander. Andersom bleef een hele wijk buiten beeld.
Ook wie in de groenste wijk woont, kan iets missen, vooral wanneer je routes door wijken lopen die op de jouwe lijken. Als je opgroeit in een afgesloten wooncomplex, wie woont er dan voor jouw gevoel achter het hek: jij of de ander? Onderweg raakt een wereld vertrouwd. Andere levens blijven buiten beeld.