Welke wereld laten wij na?

Omschrijving

In de Risk Factory, in onder andere Enschede en Venlo, worden jongeren voorbereid op het leven. Als Nederlands Centrum Jeugdgezondheid dachten we mee over een van de scenario’s voor deze aanpak en zagen we hoe dat werkt. Jongeren krijgen er niet voorgezegd hoe het moet (met hun mentale gezondheid, het ontwikkelen van talenten en het vinden van hun waarden), maar ze ervaren een manier-van-doen waarmee ze verder kunnen en leren hoe ze met de risico’s kunnen omgaan. Een werkwijze die op een wonderlijke manier samenvalt met overdrachtsvertrouwen.

In 1954 schreef politiek filosoof Hannah Arendt (1906-1974) The crisis in education. In onderwijskringen wordt het vaak aangehaald om de kernboodschap: dat we een wereld na te laten hebben. Daarin gaat Arendt radicaal ver. Het gaat er volgens haar niet om dat we kinderen leren wat (het) leven is, maar of wij die wereld voldoende eigen gemaakt hebben om over te kunnen dragen aan kinderen. Het vraagt dus vooral wat van volwassenen.

In deze De Omwenteling gericht op ‘het geluk van morgen’, waarin de geinterviewden ons leerden welke impact het heeft als mensen echt verantwoordelijkheid nemen en daar actie aan verbinden, merkten we dat het perspectief verschoof. De vraag of het geluk van morgen centraal moet staan, schuurt en vraagt misschien wel om herziening. Volwassenen moeten zelf aan de slag, hebben zelf iets te doen. Dat is waar Hannah Arendt met haar essays helpt. In The crisis in education gaat het vooral over de vraag of jongeren ervaren dat zij op een wereld voorbereid worden waar iemand verantwoordelijkheid voor neemt. Volwassenen dus.

Challenge
Er kwam ook hulp uit een andere hoek. In een jaarlijkse challenge voor de Universiteit Utrecht vroegen we studenten eind 2025 om bij te dragen aan de ontwikkeling van de Geluksbarometer: kunnen we jongeren hun vertrouwen in toekomstig geluk laten verwoorden en kunnen we dat zo presenteren dat het voor beleidsmakers en professionals bruikbare informatie oplevert? Vier studenten (Zarah Mennink, Maria Lohuis, Fleur Jütten en Hugo Kuiper) werkten het uit: ze spraken zich uit over de kernthema’s, over participatie van jongeren en over de haalbaarheid van de Geluksbarometer.